Doktor otuz kilo zayıflamasını söylemiş. Nasıl yapayım diye kara kara düşünürken gazetede ‘Garantili zayıflatma’ diye bir ilan görmüş ve hemen başvurmuş, ’3 günde 5 kilo’ programına yazılmış.
Ertesi günü sabah kapısı çalmış, açınca bir de ne görsün ! Karşısında 19 yaşlarında dünya güzeli, sportmen ve üzerinde
giysi olarak bir çift Nike ayakkabı bulunan bir kadın!!! >Kadın kendini tanıtmış, zayıflama şirketinden geldiğini söylemiş, sırtını dönüp koşmaya başlamış, sırtında bir etiket varmış, ‘yakalarsan seninim’. Adam kızın arkasından koşmaya başlamış, kilometrelerce koşmuş,kan ter içinde kalmışama kızı ormanda yakalamış ve beraber olmuş. Programın dördüncü günü adam gerçekten de 5 kilo zayıfladığını görmüş. Şirketin zayıflatma metodunu çok beğendiğinden ikinci bir programa kaydolmuş, ’5 günde 10 kilo’. Ertesi günü yine kapısı çalınmış,karşısında daha da güzel genç bir kadın, üstelik üzerinde bir çift Reebok ayakkabıdan başka bir şey yok ve sırtında yine bir etiket, >’yakalarsan seninim’. Adam yine canını dişine takıp kadının arkasından koşmuş ve kilometreler >sonra yakalamış. Programı tamamlamış ve altıncı gün hakikaten 10 kilo daha verdiğini sevinçle görmüş. Bu defa, şirketin ’10 günde 20 kilo’ programına kaydolmak istemiş ama şirket yetkilisi uyarmış, ‘emin misiniz, bu program gerçekten çok zor bir etaptır’. Adam ısrar etmiş, bütün zorluklara katlanacağını söylemiş. Ertesi gün kapısı çalmış, heyecanla koşup açınca karşısında iri yarı sportmen genç bir adam görmüş. Üstelik adamın üzerinde sadece koşu ayakkabıları varmış, önünde de da bir etiket; ‘yakalarsam benimsin’

Benim neyim eksik dedim ben de başladım tivitlemeye. Bu arada, keşke hiç bulaşmasaydım dedirten saçmasapan ve beni sikintirik bi ruh haline büründüren bazı şeyler de gördüm. Ama artık görmeyeceğim. ehehe.

Olayı basitmiş aslında. Ama şöyle bişey de var, iki kelimeyi yan yana getirebilenler birşeyler yazıyor sadece. O konuda gayet hoşuma gitti. Siyasi olaylar ve maç olduğunda çok sıkıcı ve sikici bi hal alsa da, sevdim tivitırı ben. ( tivitır diyorum herkes sinir oluyo ehe. ) Belki bi ara son tivitleri bloğumda gösteren widgetı eklerim ama sanmıyorum pek. Sadece tivitırdaki profil mi artık ne deniyosa, onun linkini vereyim buradan, şimdilik yeter.

https://twitter.com/#!/NazimYil

Klasik gitara başladığım zamanlarda bir defterim vardı. Kendimi bi odaya kapatır içimden geldiği gibi çalardım, şiirler, şarkı sözleri vesaire yazardım, karalardım. O defterin içerisinde bir şarkı buldum ve hoşuma gitti tekrardan çalmak. O zaman imkanım veya bilgim yoktu ama şuan kaydedebilirim artık diye düşündüm ve hemen başladım hazırlanmaya. Şuan sadece vokalleri kaldı, gerisi tamam. Oboe ve keman solo ekledim, güzel de oldu. Bu arada aslında sinirlerim çok bozuk, çünkü tam şarkıyı hazırlıyorum vokallerini yapıcam, halam tepeme dikiliyo. Gitsene be kadın da diyemiyorum. Böyle şeyler aşırı sinirimi bozuyo ya. Öf ! Tam böyle hevesliyken kaydetmem lazımdı. Yoksa bi sike benzemiyo, önceden yaptım biliyorum. Herneyse..

Geçen yazımda da bahsettim biraz, eskiden güzeldi, ilkokul günleri mesela. O zamanlar bu kadar fazla etkileşim içinde değildik ve böyle oturup kendimize bol bol vakit ayırabiliyoduk. İşte o zamanlar çok fazla yazı yazabiliyodum. Saçmasapan olanları da var, ama çok güzel olanları da var gerçekten. Hani yazdıktan sonra hemen okuyunca insanın hoşuna gitmiyo bazen ama böyle 3-4 sene sonra bakınca ah ulan diyosun, ben ne haldeymişim o zamanlar, neler neler düşünmüşüm neler yaşamışım vay be diyosun. Gerçekten de öyle ama. Şuan belki daha rahatım, derdimi dinleyen yanımda olan çok insan var ama en iyisi, en güzeli insanın kendinin yanında olmasıdır. Bunu anladım. O zamanlar daha mutluydum bu yüzden.

Bir de farkettim ki, yazım daha güzelmiş o zamanlar. Yazmaya yazmaya kötü yazmaya başlamış da olabilirim .p Doğrudur. Ama eskiden böyle düzenli ve güzel yazmaya önem verirdim. Babamın yazısına benzerdi el yazım. En çok da onunkini beğenirdim. Neyse, öyle işte.

Neyse artık, bu kadar yeter diyelim. Ne yaparsan yap, o günlere dönemezsin. Hem belki daha da güzel günler bizi bekliyor. Umutlanmak bedava değil mi. Umutlar ne kadar çok boşa çıkarsa, bir o kadar daha umutlanıyor insan. Böyle de saçmasapan bir hal işte. Kendinize iyi bakın.

Şeymatoşumun özel ricası ve ses kartı dramı yüzünden taksimdeydim bugün. Yeni imajımla ilk kez halka karıştım da diyebilirim .p Taksim’i özleyeceğim gerçekten. Hatta en çok taksimi özleyeceğim. Hayatımdaki en önemli olayların içinde hep bir Taksim macerası yatıyor çünkü. Şimdi hiç girmeyelim o konulara ama öyle yani..

Eski dersaneme uğriyim dedim bugün Turgay Hocam ordadır iki kelam ederiz falan diye ama bi baktım hocam şubeden ayrılmış… O değil de, tanımadığım hocalar hoşgeldin Nazım dedi, gururum okşandı lan. Ya çok anormal bi öğrenciydim ya da çok sevmişlerdi beni, ama cidden hatırlamıyorum ki ne ara dersime girdiler.. Bu arada, Burak’la beraber silgi muhabbetimizin geçtiği bayan Türkçe hocamla da görüştük, eheheh hala unutmamış zincirleme silgi ve go go go duvar olayını

Ya o zamanlar ne güzeldi be. İlkokulu özlemişimdir hep varya. Bazen ilkokulumun önünden geçerken böyle birden duygulanıyorum. Okula geç gelip ders zilini beklerken oturduğumuz yerler falan, zaten bizim evin dibinde okul. Ne anılarımız geçti. Ufak tefek ama lisedeki en en en büyük şeylerden daha değerli olan anılar. İdare çok mu iyiydi, değildi, aynı gibiydi. Arkadaşlarım çok muydu, hayır. Şimdikinden daha kötü olaylar yaşamıştım. Ama nedense özlüyorum. Böyle tekrar o zamanları yaşasak, ne kadar da mutlu olurdum.

Bir de ses kartı olayı var. Mikafona götürdüm verdim, ses kartını tanıdılar hemen. Bu daha önce gelmişti ama parçasını bulamadığımız için iade etmiştik dediler. Ulan dedim, geçen seferki arızanın aynısı. Ki siz iade ettiğinizden sonra sorunsuz kullanıyordum niye peki? Birilerini aradılar falan filan, anlattım derdimi uzun uzun. Tamam dediler, bi bakalım dönücez. Hadi bakalım dedim, ordan hop Şeymatoş. Gerisi özel.

Ses kartı tamire gidince benim çalışmalar da durdu tabi. Aslında durması için geçerli bi sebep değil ama tam alt yapıyı tamamlayıp vokalleri kaydedeceğim sırada kafayı yemesi moral bozucu, heves kaçırıcı bişey. Webcam mikrofonuyla yapılan kaydı da dinledikten sonra daha da çöküyor insan moral olarak. E ben de ses kartı gelene kadar bira ara vereyim, teoride çalışayım, biraz dinleniym dedim. Bu süre zarfında da uyumayı düşünüyorum. Nasıl uyuyacaksam artık…

Bu arada 3 Salak ( 3 Idiots ) filmini tavsiye ederim. Geçenlerde izledim, biraz kötü gelse de başlarda, aslında harcanan vaktin boşa gitmediğini anlıyorsunuz. Öyle işte. Görüşmek üzere günlükcüm, görüşmek üzere herkes, hacılar, bacılar. Kendinize iyi bakın.

Çok çok uzun zamandan beri geceleri müzik dinlemeden uyuyamıyorum. Ama ilk defa dün gece tamamen dinlediğim müzikle alakalı bir rüya gördüm. Ama önce WASP grubunun bendeki anlam ve öneminden bahsedeyim .P

Wasp ile tanıştığımda, bir sene önce falan.. işte dedim, Pentagram’dan sonra ilk defa bu kadar beğendiğim bir sound, bu kadar benimseyebileceğim gitarlar.. İlk dinlediğim Wasp şarkısı, şuan bile hala en sevdiğim Wasp şarkısıdır. O da, Damnation Angels’dır. Kulaklıkla yüksek seste dinlediğimde o an hangi duyguyu yaşıyosam o duyguyu en fazla hissettirebilen şarkılar arasında yer alır. ( Ufoline’da çalıştığım zamanlarda o uzun ve iğrenç küçükköy yoluna bir anlam yükler. )

Herneyse, yukarıda bahsettiğim şarkıyı geçelim, rüyalarıma giren şarkıya ve gördüğüm rüyaya değinelim biraz da. Ben niyeyse rüyalarımda sadece kendi sesimi duyabiliyorum genelde. Böyle beş yüz kişi de görsem tek ben konuşurum tek benim sesim çıkar.. Ama dün gece uçurumun kenarındaydım. Aşağıda bir sürü insan toplanmış, hatta birlikte Y harfi çizmişler. Ne alaka onu da anlayamadım daha. Aşağıya bakıyorum. ELOOO Vİ-İİİİİ ELOOOOO Vİ-İİİİ love machine diye bağırıyorum. Sonra yukardan bi kuş geçerken afedersiniz kafama sıçıyo.. Sonra birden stüdyoda buluyorum kendimi. Trampeti patlak bi davuldayım. Baget yok ellerimde ama iki tane kartalı tutmuşum onlarla vuruyorum ama gitar sesi çıkıyo. ELOOO Vİ-İİİ diye bağırmaya da devam ediyorum tabi. Sonra masada üzerime kahve dökülüyo, boşalan fincana tuz atıyorum.. Sonra birden uyandım işte.

Hani derler ya, sabah sabah ne bu. Rüyanda mı gördün falan. İşte rüyamda gördüm bu şarkıyı paylaşiym dedim. Hadi siz de dinleyin bakalım. Korkmayın, benim kadar saçma bi insan değilseniz rüyalarınıza girmez.

Gelelim çözüme. Dediğim gibi basit bir işlem ile sağ kanaldaki seslerin aynısını sol kanala da aktarabiliyorsunuz. Ya da tam tersi işte. Yani yaptığınız şey, stereo ama sol veya sağ kanalı boş bir audio track’i mono yapmak olacak.

Seçili hale getirdiğimiz audio track’i sağ tıklayıp Process sekmesine gelip Stereo Flip seçeneğine tıklıyoruz. Açılan pencereden hangi kanalı hangi kanala aktaracağımızı seçiyoruz ve Process diyoruz. Böylece işlem tamamlanıyor. Kolay gelsin

* Sadece mikrofon, vokal olayı için kullanmak zorunda değilsiniz. Örneğin eski bir stereo şarkının sağ kanalında bozukluklar var ve kaldırmak istiyoruz, sol kanalı sağa aktardığımızda işlem tamamlanıyor.

İyi geceler.

Bulutlar çekildi yıldızların önünden.

Gizlenmiş umutlar gibi aydınlattı gökyüzünü.

Şimdi, kapat gözlerini.

Önce pişman ol biraz.

Düşünmeye başla.

Yeniden doğar güneş nasılsa.

Ama yine de kapat gözlerini sen.

Olur ya, rüyalar en temiz aynasıdır kalplerin..

İyi geceler.

Bulutlar çekildi yıldızların önünden,

Gizlenmiş umutlar gibi, gözlerin gibi aydınlattı gökyüzünü.

Şimdi kapat gözlerini.

Önce hayal kur.

Sonra bırak bütün hayalleri, boşver gitsin.

Yine doğar güneş nasılsa.

Ama yine de kapat gözlerini sen.

Olur ya, yağmurlar en güzel karşılığıdır gülüşlerin.

İyi geceler.

Onlar Türkiyenin gelmiş geçmiş en iyi metal grubu. Sevmesen bile kabul edeceksin. Testament’la büyüyen grup elemanlarından oluşan Pentagram, yeni vokalleriyle kaydettiği yeni albümlerini Sony’ye verdi bile. Ben de dahil, bir sürü insan bu albümü bekliyordu. Çok da ümitliyiz. Wasteland ‘ı ezberledik bile. Cenk Ünnü ( Beşiktaş ) yolu gözüktü bize.

Biraz da Pentagram’ın geçmişinden bahsedelim. Bilinmesi gereken çoğu şey internette mevcut zaten. Ben, Pentagram’la birlikte kendi geçmişimden bahsedeceğim bu yüzden. İlk olarak Doğuhan’la birlikte dinlemeye başladım. Elektro gitar çalmaya yeni yeni başladığım zamanlarda Pentagram dinlemem bayaa şanslı biri olduğumu gösteriyor bence. Çünkü fazla oyalanmadan, kendi tarzımı bulabilmemde en fazla etkisi olan şey de bu. Tabi Doğuhan’ı da bu yüzden kutluyorum. Canım arkadaşım benim.

Şimdi en sevdiğim parçaları sıralasam, sanırım tüm şarkılarını yazarım. Ama bir kaç tane de yazmadan edemicem. Şöyle bir sıralama yapalım o zaman: In Esir Like An Eagle, Lions In A Cage, Unspoken, Bu Alemi Gören Sensin, For The One Unchanging, Secret Missile, Fly Forever, No One Wins The Fight, Give  Me Something To Kill The Pain, Welcome The End… diye gider bu liste.

Cenk Ünnü ile yakından tanışma şansım oldu. Dükkanına çok gittim, çok alışverişimiz oldu, konser DVD leri olsun, tşört olsun bileklik olsun, hala da giderim. Bu arada tşört diyince aklıma geldi, en son ordan aldığım bir tşörtü Beşiktaşta sahilde unuttum ona hala üzülüyorum ya.. Parasından değil de, dükkandaki orjinal son Pentagram tşörtüydü.. Gerçi gelmiştir yeni ama, ertesi gün gittiğimde falan bulamadım aynısını. Neyse artık..

Yeni albüm çıktığında daha detaylı bir Pentagram makalesi yazacağım zaten. Şimdi sadece kendimi tatmin etmek adına bişeyler yazayım dedim. Bu arada yeni albümün ismi MMXII , internet sitelerinde trailer var, bayaa da sevdim. Buyrun link aşağıda.

http://www.thepentagram.net/

Bol müzikli günler dilerim herkese. He unutmadan, Murat İlkan, kalbimizdesin. Görüşmek üzere

İndirdiğiniz rar dosyasının içindeki .dll dosyasını VST Plugins klasörüne çıkarttıktan sonra Cubase’i açıp kullanmaya başlayabilirsiniz. Cubase açıkken yaparsanız bu işlemi sanal enstrumanınızı görmeyebilir. Yeniden açtığınızda mutlaka görecektir. İyi çalışmalar

4 Front Bass İndirmek İçin Buraya Tıklayın